|
|
De spinnenwebben in je ziel opruimen
Guy Dilweg is een Franciscaner monnik en vast de 40 dagen voor Pasen. De eerste
weken laat hij alle overbodige lekkernijen staan. Tijdens de laatste week
(de Goede Week) eet hij helemaal niets meer.
 |
| Aan het begin van de Vasten krijgt ook (het beeld van) Franciscus
een stevige schrobbeurt |
'Vasten is voor mij een voorjaarsschoonmaak van de ziel. Zoals veel mensen
in de lente de kriebels krijgen en ramen gaan lappen, zo wil ik de rommel
opruimen waarmee in de loop van het jaar mijn lichaam en geest zijn dichtgeslibd.
Waarom? Omdat ik terug wil naar het begin: waar gáát het
nu om in het leven, hoe verhoud ik me tot mijzelf, mijn medemens, de natuur,
het mysterie van het bestaan? Dat zijn vragen waar ik me mee bezig wil
houden. Het vasten helpt me daarbij. Dat komt doordat het de gewenning
doorbreekt. Daardoor ga je je vanzelf afvragen wat er nou écht
toe doet. Het geeft je een helderder zicht op jezelf, alsof je de spinnenwebben
in je ziel opruimt.
Waar wil ik nou vanaf?
Aan het begin van zo'n vastentijd bedenk ik ook altijd: waar
wil ik nou vanaf, wat zit me eigenlijk in de weg? De eerste keer dat ik
vastte en dus geen koffie dronk, kreeg ik na drie dagen zo'n hoofdpijn
dat ik ermee stopte. Aha, dacht ik toen, tijd om mijn cafeïneverslaving
aan te pakken. Dankzij het vasten ben ik ook van het roken af gekomen.
En vroeger ging ik wel drie keer per week naar de cd-o-theek om daar cd'tjes
te lenen die ik dan weer kopieerde. Prachtig vond ik dat. Maar opeens
dacht ik: stel je voor dat ik dat zou moeten missen! Toen wist ik ook
meteen wat ik dat jaar maar eens onder handen moest nemen.
Met een tentje in de bergen
En het gekke is: tijdens het vasten ontstaat er zo'n ruimte
dat ik helemaal niet meer taal naar eten of luxe. Het is gewoon heerlijk,
teruggaan naar de eenvoud, zoals het ook heerlijk is om met je tentje
op je rug door de bergen te wandelen en je te realiseren met hoe weinig
je eigenlijk toe kan. Ik verwonder me weer over de schepping, ik voel
me intens dankbaar dat ik besta, dat er bomen en vogels zijn, dat er mensen
bestaan, al doen ze soms nog zulke domme dingen. Alle oordelen vallen
weg. Ik zie de liefde van God alles en iedereen doorstromen en voel me
daardoor sterker verbonden met het leven om me heen.
Eigenlijk is het vasten zelf een verslaving geworden.'
Iris Dijkstra in het katern Hart en Ziel van de Volkskrant
van zaterdag 15 maart 2008.
Meer teksten
Stoutenburg,15
maart 2008. Guy Dilweg.
|