De achtergrond op de voorgrond

Hoe geven we aandacht aan onze spiritualiteit?

Er zijn drie meditatietijden per dag, met uitzondering van de weekenden. 's Morgens, na het werk en aan het eind van de dag. Iedere tijd heeft zijn eigen karakter. In de ochtend gaan we vaak naar buiten om samen met de natuur wakker te worden en het wonder van de ontwakende schepping mee te maken en te bezingen. 's Middags is er ruimte voor stille meditatie, de oefening van het alleen maar zitten. Maar je kunt dan ook een boek lezen, een meditatieve wandeling maken; als het maar stil wordt in jezelf, als je maar het doen loslaat en jezelf de gelegenheid geeft open te worden voor wat er is, onafhankelijk van jouw inspanning. En 's avonds sluiten we met een meditatie in de kapel de dag af.
De vorm van de meditatie hangt af van degene die hem voorbereidt, maar in grote lijnen komt het vaak neer op het volgende stramien: een inleidende tekst, een meditatieve stilte van enige duur en een afsluiting met lied, dans of muziek. Iedere dag is een ander aan de beurt, gewoon in alfabetische volgorde. We profiteren daarbij van elkaars verschillende achtergronden. De ene is meer georiënteerd op wijze mensen uit het Oosten, een ander voelt zich het meest vertrouwd met teksten van de kerkkalender, een derde is geboeid door Thich Nhat Hanh, een vierde leest iets voor van wat hem in een boek geraakt heeft. Maar we hebben ook wel eens naar walvisgeluiden geluisterd, met elkaar muziek gemaakt met een Orff-instrumentarium, getekend, haikoe's geschreven en zo meer.

Maandelijkse viering

Op de laatste zondag van de maand geven we onze spiritualiteit vorm in een viering van langere duur waaraan ook mensen van buiten meedoen. In deze viering nemen we vaak de Schrifttekst als uitgangspunt die we bezinnend, zingend en met creatieve werkvormen naar ons levensontwerp toe vertalen. Als het thema het toelaat gaan we graag ook naar buiten om iets in of met de natuur te doen. En er is geen thema of we vinden er wel een dans bij. Een intiem en intens moment is vaak de persoonlijke uitwisseling in twee- en drietallen rond een centrale vraag: zoals door wie wordt jij geïnspireerd? hoe geef jij lijden een plaats in je leven? hoe ga je om met je tijd? Deze gesprekjes hebben vaak de functie van een preek. Het evangelie wordt erdoor met jouw leven verweven. Tien tot twintig mensen van buiten erbij, is heel gewoon.
En een paar keer per jaar nemen we er echt de tijd voor. Themadagen. Dan verkennen we zorgvuldig ieders religieuze grondhouding en verheugen we ons in de rijkdom die daaruit blijkt. We komen via verschillende wegen, maar herkennen elkaar als mensen op zoek naar verbondenheid.

>> Meer over de maandelijkse viering.
>> Naar de pagina's over Franciscus.

Andere pijlers: gemeenschapsleven en natuurverbondenheid.

Guy Dilweg, februari 2007