Home > moestuin > mens en muis

Voorjaarsspel van muis en mens

Zwevende tafels. In de kas beginnen we vroeg met het voorzaaien van de tuinbonen en allerlei soorten erwten. Vorig jaar werden vele erwtjes versleept en vonden we her en der tientallen lege velletjes. De muizen hadden hun buikjes vol. Dus dit jaar besloten we alleen de tuinbonen nog in de aarde te zetten en de erwten in potjes op de tafels.

Maar nu de muizen geen erwten meer vonden, zijn ze maar aan de tuinbonen begonnen. Oké, we zaaiden een tweede lichting in potjes. Alle tafels in de schuur stonden vol met potjes en we hadden bedacht, dat de muizen de ondersteboven randjes van de tafels niet konden nemen. Het ging een paar dagen goed, maar je hoorde de muizenhersens kraken, hoe deze nieuwe hobbels nou weer te nemen.

Iedere ochtend was het weer spannend. En jawel, ze hadden de weg weer gevonden en hadden dit keer de voorkeur gegeven aan de kapucijners. Marco en ik waren iedere ochtend bezig met het verplaatsen van de honderden potjes en de muizen waren ieder avond bezig met het verzinnen van nieuwe wegen naar het erwtenwalhalla. Onze laatste oplossing was het ophangen van de tafels, hetgeen tot nu toe lijkt te werken. De muizen moeten nu via de bovenkant en de touwtjes naar de tafels. Leuk gezicht, trouwens, die Dali-achtige zwevende tafels.

Goed gesprek

Ik kreeg wel steeds meer behoefte om er eens een paar te ontmoeten, maar om daar nu op te gaan zitten wachten, ging me toch iets te ver. De oplossing was het plaatsen van een muizenval, waarin de muis niet geplet wordt, maar gevangen wordt, en eens een goed gesprek met een van hen aan te gaan.
De zaterdagochtend zat er een prachtige, goedgevoede muis in het kooitje. Ze was onrustig en wilde er graag uit. Ik had mij voorgenomen, haar 3 km. verderop weer vrij te laten, maar het loopt anders. Ik kijk in haar prachtige kraalogen en ga al pratend met haar aan de wandel. Ze wordt steeds rustiger en ik vraag haar of zij ook kinderen heeft en er draait zich iets om in mijn maag, met het idee dat ik haar nu bij haar kinderen weghaal. Inmiddels zit ze op haar achterpootjes en kijkt mij aan. Ik ben verkocht.
Goed dan, ik laat je vrij onder het beeld van Franciscus, en ik vraag je om aan alle andere muizen door te geven, vanaf nu de erwten en kapucijners te laten doorgroeien voor vermenigvuldiging.
Het muisje loopt rustig het kooitje uit en gaat via de voeten van Franciscus weer op weg richting tuin.

Cocky van Leeuwen

Stoutenburg, 5 april 2008.