Mijn Heer en mijn …

Ik geef het op er iets zinvols van te maken

Als ik bid
mijn Heer en mijn …,

aarzel ik en blijft het woord
steken in de keel.
Het is te groot voor mij
en het is alsof ik,
een voorstelling makend
bij het woord,
uit mezelf val
en een kolk word ingezogen
in een water dat geen einde heeft

en dat begint te rimpelen en te golven
en steeds meer kringen in beweging zet
tot aan de uiterste grenzen van een heelal.

En in die rimpelingen
zie ik gebroken en vertekend
de beelden van mijn wereld
die loslaten en samenkomen
als in gebogen vloeiende spiegels
(zoals de statige herenhuizen
zich raadselachtig spiegelen
in de golven van de Herengracht).

Ze bieden mijn hersens nieuwe flarden aan
van betekenissen die ik niet doorgrond
en gefascineerd neem ik het lekken
en krimpen waar
en zoek niet meer te begrijpen.
Ik geef het op
er iets zinvols van te maken.
… God.

Guy Dilweg

>> Meer teksten