De communiteit trok ervoor naar Zeeland

De kas is kaduuk, maar er komt een nieuwe!

Het dak wordt gesloopt.

Rotte sporen worden vervangen.

De kas wordt gedekt met een zeil.

Begin 2010 de definitieve afbraak.

De kas is samen met de biologische moestuin een centrum van ons natuurbeleven. Het opkweken van groente en bloemen van zaad tot volwassen exemplaar is een prachtig proces. Niet alleen wijzelf, maar ook onze vele vrijwilligers genieten daar erg van. Voor dit opkweken, maar ook voor groente en vruchten die niet bestand zijn tegen ons kille klimaat, biedt de kas een heerlijke ruimte. Daar kunnen ze groeien en bloeien en wij groeien en bloeien mee.Vooral de eigen tomaten en komkommers zijn zeer geliefd.

Maar nu is de kas gesloopt. De storm van begin 2007, bracht de feilen aan het licht. Het was al een oude kas uit het Westland die hier veertig jaar geleden door de broeders opnieuw is opgebouwd. Dertien jaar geleden hebben we hem een grote opknapbeurt gegeven. Maar nu is ie aan het eind van zijn bestaan.

Keuzes

Zouden we wéér gaan oplappen? Of toch maar liever een tweedehands moderne kas met aluminium sporen en frame? Is dat niet zonde van al dat glas dat dan niet meer past? Of toch liever een houten kas? Dat staat wel mooier bij zo'n landgoed. Wat wil de eigenaar er eigenlijk mee?

Nou, dat laatste is in ieder geval snel duidelijk geworden. Voor het Utrechts Landschap heeft de kas geen prioriteit. We besloten de kas in 2007 op te lappen. Zo kregen we tijd on na te denken over wat we willen (en kunnen) voor de langere termijn.

En nu, februari 2010, is het dan zover. Dank zij allerlei giften is er nu ook de financiële ruimte om een goede kas te kopen, met aluminium profielen, veiligheidsglas en onderhoudsvrij. Zes bij negen. Dat is een stuk kleiner dan we hadden, maar ruim genoeg volgens onze tuinders. In april wordt ie opgebouwd.

Stoutenburg, 21 februari 2010. Guy Dilweg.